Ik ben boos als mama gaat werken

Fleur is eigenlijk niet anders gewend, dan dat ik thuis ben. Ik heb een halfjaar stage gelopen, maar toen was ze nog een baby en had ze niet door dat ik ‘weg’ was. Verder heb ik de afgelopen drie jaar alleen in de zomer gewerkt. Het is dus voor Fleur vreemd dat ik sinds november ineens aan het werk ben. Ook al zijn dat maar een paar ochtendjes/middagjes in de week, ik heb gemerkt dat dit van invloed is op haar humeur en haar gedrag. Ik kon mijn vinger er eerst niet precies op plaatsen, waarom ze ineens zo anders deed. Tot mijn moeder zei, je werkt nu, je bent er ineens niet elke dag, de hele dag meer en dat is wennen voor de kleine meid.

IMG_5210

Fleur trok ineens heel erg naar Kevin toe. Kreeg hij kusjes en knuffels, wanneer ik om een kusje vroeg, waren ze plotseling op. Ook werd Fleur snel boos op mij als ik iets zei. Of begon ze gelijk te huilen als ze iets niet van me mocht. Ik wist niet wat me overkwam en vroeg mezelf af of ik misschien wat fout gedaan had. Of boos was geworden, terwijl ik het me niet meer kon herinneren. Ik snapte niet goed waar die omslag vandaan kwam. Begrijp me niet verkeerd, ik vind het echt niet erg als ze met Kevin wil knuffelen of wil spelen, maar ik vind een boos kind wel heel vervelend.

Papa mocht haar nooit op bed leggen dat moest ik altijd doen, echt altijd. En vorige week zei ze: ‘papa moet mij op bed leggen’. En weet je, hoe kinderachtig dat misschien ook klinkt, maar het deed pijn. Het voelde alsof ze me afwees en boos was, terwijl ik niet wist waarom. Ik dacht misschien is het een fase en gaat het weer over. Maar toch bleef het aan me knagen en ik vertelde het tegen mijn ouders. Waarop mijn moeder zei dat Fleur het niet gewend is dat ik weg ben, dat ik aan het werk ben. Er ging een lichtje branden, Fleur vraagt elke dag of ik moet werken en als ik antwoord van niet, roept ze heel hard: ‘yeeeey’ en springt en danst ze. Als ik zeg dat ik wel moet werken, krijg ik een bedroeft gezichtje te zien. Toen ik haar van de week vroeg waarom ze zo boos was op mama, zei ‘ik ben boos als mama gaat werken’.

Het is ook lastig, wat de ene week ben ik vier dagen aan het werk en de volgende week maar twee. Ik werk niet op vaste dagen. Ik hoop dat Fleur er snel aan went, want een treurig meisje achterlaten, is nooit leuk. Dat boze gedoe houdt nu vast niet dat snap ik, maar het geeft rust dat ik weet waar het vandaan komt. Dat beloofd wat als ze na de zomer naar school gaat, gelukkig is ze dan wat ouder en wat wijzer.

Liefs,

Frederique

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s